პოლ ვერჰოვენის აზრები
71 წლის ჰოლანდიელი კინორეჟისორი კვლავაც ჯანზეა და ჯერ–ჯერობით, როგორც აღმოჩნდა, კედელზე არაფრის ჩამოკიდებას არ აპირებს. რაღაცეები ჩემთვის საინტერესო იყო, ამიტომაც ვთარგმნი. ინტერვიუ აღებულია ჟურნალ Esquire–ის 2009 წლის ნოემბრის გამოშვებიდან.
მე არ ვარ ალფრედ ჰიჩკოკი.
ვერ ვიტან სიტყვა “შედევრს”, თუმცა, შესაძლოა, დრო და დისტანცია მას ხანდახან ქმნიან ხოლმე. მაგრამ ის, ვინც თავისთვის ამბობს: “მე უნდა შევქმნა შედევრი”, ჩემი აზრით, უკანასკნელი იდიოტია.
ამბობენ, რომ ჯორჯ ლუკასს “ჯედაის დაბრუნების” გადასაღებად ჩემი მოწვევა სურდა რეჟისორის ამპლუაში, თუმცა უეცრად გადაუფიქრებია. ალბათ, გადაწყვიტა, რომ თუკი ფილმს მე მოვკიდებდი ხელს, ჯედაები ცოფიანი ღორებივით დაიწყებდნენ სმას და ჟიმაობას.
თუკი ადამიანის დამოკიდებულება სექსის მიმართ ისეთივე იქნებოდა, როგორც შთამომავლობის გაგრძელების რუტინული საქმისადმი, მაშინ გარშემო ჯერ კიდევ დინოზავრები ირბენდნენ, ვინაიდან ისინი ყოველგვარი ფიქრისა და ანალიზის გარეშე ჟიმაობდნენ.
ჰოლანდიელები ყოველთვის ცდილობდნენ ხელოვნებაში ზედმიწევნითები ყოფილიყვნენ. შეხედეთ ჰიერონიმუს ბოსხის სურათს, “უძღებ შვილს”: მასზე გამოსახულია ბორდელი, რომლის გვერდითაც დგას ადამიანი და შარდავს თავისთვის. თქვენ ვერასოდეს შეხვდებით ასეთ სურათს ვინმე იტალიელთან, ფრანგთან, ან ინგლისელთან. ასე მხოლოდ ჰოლანდიელები მუშაობდნენ. ისინი რეალიზმის შანთით წვავდნენ იდეალიზმს. მეც სწორად ასე ვიქცევი.
მე მომწონს, რომ ქრისტიანობა სასჯელის ერთ–ერთ ყველაზე საზარელ ფორმას, ჯვარცმას ეფუძნება. წინააღმდეგ შემთხვევაში ქრისტიანობა ადამიანებზე ასეთ ზეგავლენას ვერ მოახდენდა.
ადამიანებს ყოველთვის მოსწონდათ ძალადობა. ადამიანი ბოროტად არის ჩაფიქრებული, მას არ ძალუძს 5 წუთი ბედნიერების ატანაც კი. აიძულეთ ვინმეს უყუროს ორსაათიან პიესას აბსოლუტური სამართლიანობის ზეიმის შესახებ, და, გარწმუნებთ, რომ მას მეხუთე წუთზე ჩაეძინება.
ადვილია ვივარაუდოთ, რომ სიცოცხლე სამყაროში ისევე ვითარდება, როგორც დედამიწაზე და ისიც შესაბამისი სისასტიკითაა გაჯერებული. ასე რომ თუკი სადმე არსებობს ცივილიზაცია, რომელიც განვითარებით ჩვენზე წინაა 20 ათასი წლით, მაშინ ეს იმას ნიშნავს, რომ ის ამდენითვე გვჯაბნის სისასტიკეში. ამის გამო, არასოდეს მივაწვდითი უცხოპლანეტელ არსებებს ცნობებს, თუ რა “საყვარელი” ჩამორჩენილი პლანეტა გვაქვს. ვფიქრობ, რომ მათთვის საინტერესო იქნება იმის ყურება, თუ როგორ ვიღუპებით.
მე მიყვარს არნოლდი იმის გამო, რომ მას თავმოყვარეობა თითქმის არ გააჩნია. გადაღებებზე ფილმისა “გაიხსენო ყველაფერი” იგი მოვიდა ჩემთან და მითხრა: “მე არ გავბრაზდები, თუ მკაცრი იქნები”. მე თავი დავუქნიე და განვუცხადე: “არნოლდ, შემობრუნდი, სხვა კუთხე მჭირდება”. ძალიან მალე კი სურათი ასე შეიცვალა: “არნოლდ, ყვერივით გამოიყურები!” ის მთანხმდებოდა და მეკითხებოდა: “გასაგებია და ასე, კარგია?”.
მას შემდეგ, რაც მე აშშ–ს პრეზიდენტსა და ჩემს შორის რაიმე საერთოს დანახვა შევწყვიტე, მივხვდი რომ ამ ქვეყანაში ცხოვრება აუტანელი გახდა. უკანასკნელი პრეზიდენტი, რომელშიც იყო რაღაც ადამიანური, კლინტონი იყო. მონიკასთან დაკავშირებულ ისტორიაში სულ თავისუფლად შეიძლებოდა მის ადგილას მეც კი აღმოვჩენილიყავი, თუ იმას გავითვალსწინებთ, რომ ყოველთვის მომწონდა ორალური სექსის იდეა ოვალურ კაბინეტში.
ვერ ვიტან, როცა პროსტიტუციას აძაგებენ. ჩემი აზრით, ძუძუების გაყიდვა გაცილებით უკეთესია, ვიდრე რომელიმე ტელეარხისათვის, ან ვთქვათ, თამბაქოს ინდუსტრიისათვის, ტვინის მიყიდვა. ყოველწლიურად თამბაქო მილიონობით ადამიანს კლავს, ტელევიზია კი მილიარდებს უზიანებს გონებას. თუმცა, მიუხედავად ამისა, სულით გონჯი პოლიტიკოსები კვლავაც აგრძელებენ ბჭობას ყველაზე დიდი ცოდვის, ძუძუების გაყიდვის შესახებ.
დღევანდელი პრესა უტევს მთავრობას, ხან მარჯვნიდან და ხან მარცხნიდან. ის ტკბება სიტყვის თავისუფლებით და ვერც კი ხვდება, რომ სპეციალურად მისთვის სიტყვის თავისუფლების ახალი ტიპია გამოყვანილი – კონტროლირებადი!
აღარ არსებობს ისეთი მეცნიერება, როგორიც ისტორიაა. დღევანდელი ისტორია მანიპულაციის საშუალებაა, რომელიც ყოველ ჯერზე ინფორმაციის იმ მცირედს იმეტებს, რომელიც მოცემულ მომენტში კონკრეტული მიზნების მისაღწევადაა საჭირო.
ისინი, ვინც ხელებს იფშვნეტენ ყოველ ჯერზე, როდესაც ვინმე ჭკუაშემცდარ ენურეზდამართნილ ქვეშაჯვია ნაცისტს მოიგდებს ხელში, ვერ აცნობიერებენ, რომ სწორად ამ დროს იბადება მსოფლიოში ახალი ფაშიზმი, შესაძლოა უფრო საზარელი, ვიდრე გერმანული ფაშიზმი იყო. ეს ფაშიზმი სავაჭრო ცენტრებსა და სატელევიზიო შოუებში ისახება და მისი უმთავრესი განმასხვავებელი ნიშანი გერმანულისაგან ისაა, რომ მას დედამიწის დაპყრობა შეუმჩნევლად შეუძლია.
ახალგაღვიძებულზე, რაც დრო გადის, უფრო ხშირად ვეუბნები ჩემს თავს: “ძმობილო, სამოთხე არ არსებობს”.
ვერ ვიტან ფარისევლებს.
დვორსკის მიბაძე?
fiqro
October 31, 2009 at 1:41 am
რა ვიცი, მომეწონა და ვთარგმნე რა… კაი, აღარ ვთარგმნი ამის მერე არაფერს :p
linguistuss
October 31, 2009 at 1:45 am
რატო კაცო, მე კაკ რაზ არ ვთარგმნი, რუსულად ვდებ ხოლმე
Dv0rsky
October 31, 2009 at 2:07 am
არ დაუჯერო ,ლინგვისტუს, არავის და თარგმნე ასეთი საინტერესო აზრები, მაგას არ მოსწონს, მე მომწონს.
joli
October 31, 2009 at 1:00 pm
თარგმნე, აბა რა!
Dv0rsky
October 31, 2009 at 2:59 pm
ძააან მაგარია, უმაგრესი კაცია. ოქროს ჟოლოს ტრიუმფატორია, 7 რეზი აქვს აღებული მის რომელიღაც კინოს
andria
November 3, 2009 at 12:57 am
მე ძალიან მომეწონა და ფრიად ვისიამოვნე კითხვისას!
Katten Försvann
November 3, 2009 at 2:27 am
ცხოვრება ჩავლილი კაცის სიტყვებია.
ალბათ ამითაც სჯობს ახალგაზრდობა სიბერეს!
ერთი აზრი მომივიდა, შეიძლება მართალი იყოს?
ადამიანის სულსა და მისი კანის შორის რაღაც საერთო არსებობს.
ოთარი
November 3, 2009 at 2:09 pm
ძალიან მაგარი აზრი იყო :) მართლა… მეც რამდენი ხანია ვუყურებ ამ კაცის სურათს და ვფიქრობ რომ მისი სახე და მისი აზრები ზუსტად ერთნაირად ამაზრზენია
koshmari
November 4, 2009 at 6:18 pm
აი, სწორედ ამ რეჟისორს უნდა გადაეღო ბორის აკუნინის ”აზაზელი”, რომელიც ინგლისურ თაგმანში გამოვიდა სახელწოდებით – The Winter Queen – http://en.wikipedia.org/wiki/The_Winter_Queen_(novel)
ამაზე მელაპარაკა კიდევაც გრიგორი შალვოვიჩი ამ ინტერვიუში – http://mimosfinn.wordpress.com/2009/09/04/honor-primum-alia-deinde/
არმური
November 3, 2009 at 6:50 pm
როცა “მე” აქტიურადაა მიქცეული გარეთ, ის თავის ტავს კრეატიულობაში ავლენს და ამის დიამეტრიულად საწინააღმდეგო ფენომენი კი სიბრძნეა. ჰიჩკოკმა ამოწურა თავისი კრეატიულობა და ახლა ის საოცრად დაბრძენებულია, მისი შთაგონება ახლა მის შინაგან სამყაროზეა ორიენტირებული.
ხანდახან მგონია, რომ რაც უფრო მეტ შეცდომას დაუშვებ ახალგაზრდობაში და რაც უფრო მეტჯერ წაიმტვრევ ცხვირ-პირს, მით უფრო ბრძენი იქნები სიბერეში (თუ ეს მართლა ასეა, ჩემზე ბრძენი არავინ იქნება მსოფლიოში, როცა დავბერდები :D:D). როგორც ძველი ჩინური ანდაზა იტყოდა: ადამიანის ცხოვრება სამი ფაზისაგან შედგება:1) 20 წელი სწავლისთვის, 2) 20 წელი ბრძოლისთვის და 3) 20 წელი დაბრძენებისთვის.
P.შ და ვახო, კიდევ ერთხელ je n’affirme rien, je ne voulais que m’exprimer tout simplement!
Pegi
November 3, 2009 at 9:07 pm
საღოლ ვახო, ძაან კაია, მომეწონა და ვერჰოვენიც ყოველთვის მომწონდა :)
achi
November 4, 2009 at 11:00 am
-ქვეშაჯვია- აუ, ეს სიტყვა ორიგინალში დაწერე რააა :)))
ჰო, ვერხოვენს რაც შეეხება – ბრძენობს რა :D მარა წინააღმდეგობრივიცაა და ცოტა ზერელეც, დამოკიდებულება
აზრებს ბგულისხმობ
ისე საინტერესო იყო
რაღაცეებში ვეთანხმები :D
mobi_diki
November 4, 2009 at 4:28 pm
როდის დავწერე არ მომწონსთქო?
fiqro
November 4, 2009 at 9:58 pm
თქვენი არ ვიცი, მაგრამ მე ნაკლებად მიყვარს ხოლმე სხვისი აზრების კითხვა, რაც არ უნდა ბრძნული იყოს. ყველა ადამიანს თავისი სიბრძნე აქვს ან უნდა ქონდეს. თუ არა აქვს, სხვისი გამონათქვამიდან მაინც ვერაფერს აიღებს.
საკუთარ გამოცდილებაზე უფრო მნიშვნელოვანი არაფერია. ეს ადამიანებიც თავიანთ ”ბრძნულ” გამონათქვამებს საკუთარი გამოცდილებაზე დაყრდნობით ამბობენ.
არ მინდა ძალიან შორს წავიდე, მაგრამ იმაზე მეტი სიბრძნე, ვიდრე ყური მიუგდო საკუთარ განცდებს და ამით საკუთარი გამოცდილება გაამდიდრო არაფერია.
ნინო
November 5, 2009 at 1:54 pm
ჰო, მაგრამ საინტერესოა სხვების ცხოვრებაც. ეს რომ არა, რომანების კითხვას, ფილმების ყურებას, ან ბოლოსდაბოლოს ახალი ამბების მოსმენას აღარ ექნებოდა არანაირი აზრი. ადამიანებს კი ყველაზე მეტად სხვების ცხოვრება აინტერესებთ, რაც სტატისტიკური მაჩვენებლებით საბუთდება :)
linguistuss
November 5, 2009 at 2:25 pm
უი რამდენი ”საკუთარი ” დამიწერია. :)
და ეს თვით ”ლინგვისტუსის” ბლოგზე.
ნინო
November 5, 2009 at 1:58 pm
რა პრაწივნი როჟა აქვს :D
Natally Bagration Mukhranski
November 7, 2009 at 12:58 pm
ლინგვისტუსი გაზარმაცდა :(((((ვერჰოვენის აზრებს პატივს ვცემთ, მაგრამ 9 დღიან წვდომას მგონი არ საჭიროებს…;))) ახალი პოსტი გვჭირდება….
nina
November 9, 2009 at 7:44 pm
გეთანხმები, შემიწუხდა გული ამ კაცის გამომეტყველების ყურებით :)
sandro
November 10, 2009 at 10:04 am
პატარა ბავშვს რომ დააჩვევ რაღაცის მიცემას და მერე დაუგვიანებ, ის კი გელოდება მოუთმენლად, ისე გელოდებით, ლინგვისტუს!
joli
November 10, 2009 at 7:00 pm
გაანებეთ თავი, ვერ ატყობთ რომ კაცი ხასიათზე ვერ არი? :)
Pegi
November 10, 2009 at 8:26 pm
არა, რა… გამოცდილებას რომ მოაქვს, იმდენს ვერც ერთი წიგნი ვერ მოგცემს :)
zurriuss
November 16, 2009 at 3:20 am
“ისინი რეალიზმის შანთით წვავდნენ იდეალიზმს. მეც სწორად ასე ვიქცევი.” – დაცემა ფრაზაა
ლიბიკა სილვესტრის
November 24, 2010 at 8:40 pm