ლინგვისტუსის ბლოგი

უკანასკნელი ორი კვირაა ახალი გატაცება მაქვს. უფრო სწორად დიდი წარმატებით მიმდინარეობს ჩემი ანდროიდიზაცია. შეიძლება ითქვას, რომ კომპიუტერულ ტექნოლოგიებში რელიგია შევიცვალე და ვიწამე Google-ის, ერთადერთი და ჭეშმარიტი შემოქმედის. ვინც არ იცის რაზეა საუბარი არა უშავს, რამდენიმე წელიწადში მთელ თბილისს გუგლ–ანდროიდიანი ტელეფონები რომ ეჭირება, მაშინ გაიგებს. მანამდე კი მხოლოდ ის იცოდეს, რომ ანდროიდი კომპანია Google-ის ოპერაციული სისტემაა მობილური ტელეფონებისათვის და დღესდღეობით მთელი მსოფლიო ამ ახალი “სათამაშოთი” მოხიბვლის სტადიაშია. ანდროიდი უბრალოდ ოპერაციული სისტემა არ არის. მასში თავისუფალი ბაზრის და მის გარშემო შემოკრებილი საზოგადოების იდეაა ჩადებული. ისევე, როგორც ვიკიპედიაში, აქაც ნებისმიერ მსურველს შეუძლია რაიმე აპლიკაცია შექმნას და შესაბამისად ჩაანაცვლოს თავის ტელეფონში არსებული აპლიკაციები საკუთარი ქმნილებებით. შემდეგ ეს თავისი ნაჯაფარი ავლა–დიდება სხვებს გაუნაწილოს სპეციალურ “ბაზარზე” და ა.შ. მოკლედ და კონკრეტულად რომ ვთქვათ ანდროიდი ეს არის ჩხირკედელა და თავგადასავლების მოყვარული პროგრამისტების ოპერაციული სისტემა.

ანდროიდი სულ რაღაც 2 წლისაა და მიუხედავად ამისა 13 წიგნი ვიპოვე, სადაც აღწერილია თუ როგორ და რა საშუალებებით დავწეროთ აპლიკაციები საყვარელი ტელეფონისთვის. ჰოდა, ერთ–ერთი ავიღე და კითხვას შევუდექი. მარტივ რაღაცეებს უკვე ვაკეთებ. ცოტა ხანში რთულებზე გადავალ. ყოველ შემთხვევაში პროცესი მომწონს და ესაა მთავარი. წიგნში Beginning Android 2, რომლის ავტორიც მარკ მერფია დეტალურადაა განხილული აპლიკაციის შექმნის პროცესი. აქვე ისიც უნდა აღინიშნოს, რომ ანდროიდის აპლიკაცია, რომლებსაც ანდროიდები ექთივითის უწოდებენ განსხვავდება პერსონალური კომპიუტერის პროგრამებისაგან. მთავარი განსხვავება კი იმაშია, რომ მას არ აქვს პროგრამის დახურვის ფუნქცია. თავიდან დიდი ხანი ვეძებდი სასურველ X-ს, ან რამე მსგავს პიქტოგრამას, რომ პროგრამა დამეხურა, თუმცა როგორც გაირკვა მიდგომაა ასეთი: შენ გამოდიხარ პროგრამიდან, ის რჩება ჩართული და ოპერაციული სისტემა როცა საჭიროდ ჩათვლის მას მაშინ დახურავს. შესაბამისად დროის მოცემულ მომენტში, როცა პროგრამიდან გამოვედით ჩვენთვის უცნობია პროგრამა დახურულია თუ კვლავაც გაშვებულია. მარკ მერფის ზემოხსენებულ წიგნში კი თავს, სადაც ანდროიდის აპლიკაციების, ე.წ. ექთივითების შექმნა, მათთან მუშაობა და დახურვაა განხილული შემდეგნაირად ეწოდება – “შრედინგერის ექთივითი”. თურმე კი არა პროგრამირების ერთი შეხედვით მოსაწყენ სახელმძღვანელოებშიც კი ყოფილა შესაძლებელი სათქმელის ხატოვნად და მეტაფორულად გადმოცემა!

P. S. ვინც ვერ მიხვდა რა შუაშია შრედინგერი და მისი ფისო, შეუძლია ვიკიპედიაში სტატიას გაეცნოს (ბმული).