ლინგვისტუსის ბლოგი

სიტყვები, ენები, ისტორიები, წიგნები, შეკითხვები და სხვ.

Archive for the ‘კრეატივი’ Category

მწარე სიმართლე

with one comment

Written by linguistuss

November 29, 2010 at 3:54 pm

შრედინგერის ანდროიდი ფისო

with 14 comments

უკანასკნელი ორი კვირაა ახალი გატაცება მაქვს. უფრო სწორად დიდი წარმატებით მიმდინარეობს ჩემი ანდროიდიზაცია. შეიძლება ითქვას, რომ კომპიუტერულ ტექნოლოგიებში რელიგია შევიცვალე და ვიწამე Google-ის, ერთადერთი და ჭეშმარიტი შემოქმედის. ვინც არ იცის რაზეა საუბარი არა უშავს, რამდენიმე წელიწადში მთელ თბილისს გუგლ–ანდროიდიანი ტელეფონები რომ ეჭირება, მაშინ გაიგებს. მანამდე კი მხოლოდ ის იცოდეს, რომ ანდროიდი კომპანია Google-ის ოპერაციული სისტემაა მობილური ტელეფონებისათვის და დღესდღეობით მთელი მსოფლიო ამ ახალი “სათამაშოთი” მოხიბვლის სტადიაშია. ანდროიდი უბრალოდ ოპერაციული სისტემა არ არის. მასში თავისუფალი ბაზრის და მის გარშემო შემოკრებილი საზოგადოების იდეაა ჩადებული. ისევე, როგორც ვიკიპედიაში, აქაც ნებისმიერ მსურველს შეუძლია რაიმე აპლიკაცია შექმნას და შესაბამისად ჩაანაცვლოს თავის ტელეფონში არსებული აპლიკაციები საკუთარი ქმნილებებით. შემდეგ ეს თავისი ნაჯაფარი ავლა–დიდება სხვებს გაუნაწილოს სპეციალურ “ბაზარზე” და ა.შ. მოკლედ და კონკრეტულად რომ ვთქვათ ანდროიდი ეს არის ჩხირკედელა და თავგადასავლების მოყვარული პროგრამისტების ოპერაციული სისტემა.

ანდროიდი სულ რაღაც 2 წლისაა და მიუხედავად ამისა 13 წიგნი ვიპოვე, სადაც აღწერილია თუ როგორ და რა საშუალებებით დავწეროთ აპლიკაციები საყვარელი ტელეფონისთვის. ჰოდა, ერთ–ერთი ავიღე და კითხვას შევუდექი. მარტივ რაღაცეებს უკვე ვაკეთებ. ცოტა ხანში რთულებზე გადავალ. ყოველ შემთხვევაში პროცესი მომწონს და ესაა მთავარი. წიგნში Beginning Android 2, რომლის ავტორიც მარკ მერფია დეტალურადაა განხილული აპლიკაციის შექმნის პროცესი. აქვე ისიც უნდა აღინიშნოს, რომ ანდროიდის აპლიკაცია, რომლებსაც ანდროიდები ექთივითის უწოდებენ განსხვავდება პერსონალური კომპიუტერის პროგრამებისაგან. მთავარი განსხვავება კი იმაშია, რომ მას არ აქვს პროგრამის დახურვის ფუნქცია. თავიდან დიდი ხანი ვეძებდი სასურველ X-ს, ან რამე მსგავს პიქტოგრამას, რომ პროგრამა დამეხურა, თუმცა როგორც გაირკვა მიდგომაა ასეთი: შენ გამოდიხარ პროგრამიდან, ის რჩება ჩართული და ოპერაციული სისტემა როცა საჭიროდ ჩათვლის მას მაშინ დახურავს. შესაბამისად დროის მოცემულ მომენტში, როცა პროგრამიდან გამოვედით ჩვენთვის უცნობია პროგრამა დახურულია თუ კვლავაც გაშვებულია. მარკ მერფის ზემოხსენებულ წიგნში კი თავს, სადაც ანდროიდის აპლიკაციების, ე.წ. ექთივითების შექმნა, მათთან მუშაობა და დახურვაა განხილული შემდეგნაირად ეწოდება – “შრედინგერის ექთივითი”. თურმე კი არა პროგრამირების ერთი შეხედვით მოსაწყენ სახელმძღვანელოებშიც კი ყოფილა შესაძლებელი სათქმელის ხატოვნად და მეტაფორულად გადმოცემა!

P. S. ვინც ვერ მიხვდა რა შუაშია შრედინგერი და მისი ფისო, შეუძლია ვიკიპედიაში სტატიას გაეცნოს (ბმული).

1946 წლის მსოფლიო ჩემპიონატი

with 16 comments

წინასწარმეტყველი რვაფეხას ამბავი ვუვუზელასთან ერთად უკვე გახდა ისტორიის საკუთრება.  თურმე კი არა ჩვენი პაულის (ასე ჰქვია რვაფეხას) წინაპარს 1946 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის ფინალის შედეგიც უწინასწარმეტყველებია…

Written by linguistuss

July 9, 2010 at 3:30 pm

Vuvuzela Concerto in B Flat

with 21 comments


ვუვუზელაზე იმდენი დაიწერა, რომ მე აღარ ვაპირებ ამაზე არაფრის თქმას. უბრალოდ ეს სანოტო ჩანაწერი იმდენად მომეწონა, რომ ჩემში უმალ ქონა–ყოლის ტრიგერები ამოქმედდა და რა შეიძლება იყოს ამ შეგრძნების გამოხატულება, თუ არა შენს პირად ბლოგზე ატვირთული მისი ასლი. ჰო, მართლა ახლა უნდა დამეწერა მისი “კოპია” მეთქი და უმალვე ჭეშმარიტად ქართული შესატყვისით შევცვალე და მერე რა, რომ  الأصل (ალ-‘ასლ) არაბულად წარმომავლობას ნიშნავს.

Written by linguistuss

July 1, 2010 at 2:52 pm

ირკოჩერვო, ანუ თხარირემი

with 15 comments

გასული საუკუნის 90–იანებში უმბერტო ეკომ ჟურნალ “ესპრესოს” მკითხველები ერთ, ერთი შეხედვით უწყინარ თამაშში ჩაითრია, რომელსაც მან ირკოჩერვო უწოდა (hircus – ლათინურად თხა და cervus – ირემი). ირკოჩერვო, ანუ თხარირემი გამოგონილი არსებაა, რომელსაც ბორხესმა არ დასდო პატივი და გამოგონილი მონსტრების წიგნში არ მოიხსენია, თუმცა პლატონი მას დიალოგებში “ტრაგოელაფოსის” სახელით იცნობს, რომლის საშუალებითაც მან რეალურ და იდეების სამყაროებს შორის განსხვავებას გაუსვას ხაზი და აჩვენა, თუ რაოდენ მწირია ჩვენი რეალური სამყარო. პლატონმა სოკრატეს პირით თქვა, რომ მიუხედავად იმისა, რომ ტრაგოელაფოსი რეალურ ცხოვრებაში არ გვხვდება მისი იდეა იდეების სამყაროში არსებობს და, რა თქმა უნდა, აქვს არსებობის უფლებაო.

უმბერტო ეკომაც ჩათვალა, რომ სახალისო იქნებოდა არარსებული მწერლების და მათი შესაძლო ნაწარმოებების გამოგონება, რომლებიც რეალურ სამყაროში არ არსებობენ, თუმცა რა უფლება გვაქვს დავუშალოთ ვინმეს ფიქრი მათ შესახებ?! ეკო იმასაც აღნიშნავს, რომ კენტავრი თავიდან მხოლოდ ცარიელი იდეა იყო ცხენკაცის სახით და მას ძველმა ბერძნებმა მთელი რიგი სიმბოლური დატვირთვები მიაწერესო. ამგვარად ჩემი ირკოჩერვო არ დამიჩაგროთ და ბალახი აჭამეთო. ჰოდა, დაიძრა ფიზიკური და ელექტრონული წერილების არმია “ესპრესოს” რედაქციაში, მაგრამ ეს თამაში იმდენად  ზედმეტად აღმოჩნდა მიბმული იტალიურ ენაზე, რომ თითქმის არც ერთი მათგანი არ ექვემდებარება თარგმნას და აი, აქ იწყევლა თავ–ბედი ლინგვისტუსმა…

ბოლო რამდენიმე დღეა ვცდილობდი იტალიური ირკოჩერვოები გამექართულებინა, ან რაც არ გაქართულდებოდა საბოლოოდ დამევიწყებინა და ჩემი თხარირმები მომეფიქრებინა. ბევრი ვიფიქრე თუ ცოტა ათიოდე მათგანს მაინც მოვუყარე თავი ერთ მშვენიერ რემაში და ამ პოსტში გავუშვი საბალახოდ. რამდენად შევძელი უმბერტო ეკოს, თუ სხვა იტალიელი გონებამახვილების იდეების გადმოცემა, თხარირმებისთვის ბალახის ჭმევა და მათი არ გაბრაზება ამისი განსჯა თქვენთვის მომინდვია. მათ, კი ვისაც იტალიური ირკოჩერვოების გაცნობა სურს, შეუძლია შემდეგ ბმულებს (ბმული #1, ბმული #2) ეწვიოს და ზედმეტი შეკითხვები კომენტარებში არ დასვას.

  • მარსელ პროსტი – “ბოქსებში დაკარგული დროის ძიებაში”
  • უმბერტო ეგო – “ჩემი სემიოტიკა”
  • ანკა მორჩილაძე – “ფალიაშვილის ქუჩის ქალები”
  • იგორ სტრავისკი – “პეტრუშკა დენიელსი”
  • ევარისტ გალუაზი – “მწეველები კვდებიან ადრე”
  • ლევ ტოლსტოევსკი – “ანა სადომაზოვი”
  • მარქს პლანკი – “კვანტური მექანიკის მანიფესტი”
  • ართურ ქენონ დოილი – “გაიღიმე უოთსონ, ჩიტი გამოფრინდება”
  • როკო ზიგფრიდი – “ბრუნჰილდა – ნიბელუნგების ბეჭედი”
  • როლან ბარტეზი – “თავზე კოცნის ხელოვნება”
  • ვუდი ელაიენი – “ყველაფერი, რაც გაინტერესებდათ უცხოპლანეტელებზე და კითხვას ვერ ბედავდით”
  • რიჩარდ ნიკონი – “მეც მინდა მონიკა ლევინსკი ობიექტივში გავახედო!”

Written by linguistuss

May 29, 2010 at 12:08 am

პარიზის მეტროს უცნობები

with 29 comments

ჩემი ბოლოდროინდელი აღმოჩენა მსურთ გაგიზიაროთ. თავდაპირველად იდეამ იმდენად მომხიბლა, რომ ქართული ანალოგის გაკეთებაზეც კი დავიწყე ფიქრი, თუმცა მივხვდი, რომ არ გამომივა, ამიტომ იდეის გაქართულება დროებით დავივიწყოთ და თავად პროექტზე ვისაუბრებ, რასაც პარიზის მეტროს უცნობები ჰქვია. ბლოგიდან ბლოგზე მოგზაურობისას, ერთი უჩვეულო ბლოგი აღმოვაჩინე, რომლის მისამართი – http://linconnudumetro.wordpress.com – ზუსტად ასახავს მის შიგთავსს. ბლოგის აღწერილობაში წერია:

თქვენს თავს ეკითხებით თუ ვინ არის თქვენს წინ მჯდომი უცნობი, რომელიც ფანჯარაში იხედება. ყოველ ჯერზე, როდესაც მისი მიმართულებით აპარებთ მზერას, მის მზერას აწყდებით. შეწუხებული დაბლა ხრით თვალებს. მეტროში თვალებში მიშტერება, ხომ “არ მოსულა”. ზუსტად იგივე შეკითხვა აწუხებს მასაც. ამასთან თქვენ მას კიდევ ვეღარასოდეს იხილავთ. იგი მეტროს უცნობია.

ბლოგის ავტორი პარიზის მეტროში მოგზაურობს და მის წინ მჯდომ უცნობებს ესაუბრება, მათი ცხოვრების შესახებ რამდენიმე შეკითხვას უსვამს, სურათს უღებს და ბოლოს ბლოგზე აქვეყნებს. სულ რაღაც სამი თვეა, რაც ეს პროექტი დაიწყო და ფრანგულ ბლოგოსფეროში უკვე მოვლენად იქცა. თითქოს არაფერია, რა უნდა ამის გაკეთებას?! არადა არც ისე ადვილია, როგორც ერთი შეხედვით ჩანს. მაგალითისთვის რამდენიმე უცნობის პორტრეტს მოვიშველიებ და მინაწერს ვთარგმნი.

მუჰამედი

მუჰამედს კინოს კინოს გარეგნობა აქვს, გამოკვეთილი სახე და ძალიან სიმპათიურია. სანამ გამოველაპარაკებოდი, ცოტა ხანი ვაკვირდებოდი. რასაც, როგორც წესი, არ ვაკეთებ ხოლმე. იგი 43 წლისაა და ჰუმანიტარული დახმარების მისაღებად მიიჩქარის. 2002 წელს ჩამოვიდა ალჟირიდან და მშენებლობაზე მუშაობდა ერთ დიდ სამშენებლო კომპანიაში. თუმცა ფინანსური კრიზისის გამო უმუშევარი დარჩა და ელოდება, როდის გააგრძელებს კომპანია მშენებლობას. მუჰამედს თავისი ოჯახი, რომელიც ქალაქ ორანში დატოვა, დიდი ხანია არ უნახავს და ისინი ძალიან ენატრება. თუმცა დღესდღეობით არ აქვს საშუალება მათი მონახულების, საჭირო დოკუმენტების არქონის გამო. როდესაც ფოტოს ვუღებდი, წელში გაიმართა და ობიექტივს მიაშტერდა. მიუხედავად იმისა, რომ ორ ფოტოზე მეტს არ ვიღებ ხოლმე, ძალიან გავერთე. მუხლებზე დავდექი და კადრების გადაღება დავიწყე, უკეთესი კადრი რომ დამეჭირა. იმედი მაქვს, რომ ჯეროვანი პატივი მივაგე მის ფოტოგენურობას. დიდი მადლობა, მუჰამედ!

ლიუდივინი

ლიუდივინი სორბონაში სწავლობს ფილოსოფიურზე და მესამე კურსზეა. სანამ გამოველაპარაკებოდი ხვალინდელ სემინარზე ფიქრობდა, რომელიც კარგად არ ჰქონდა მომზადებული და მთელი ღამე უნდა ემეცადინა. ლიუდივინმა მითხრა, რომ როდესაც პროკრასტინაციის ტყვეობაში არ იმყოფება, მაშინ ცეკვავს. მის სათვალეებზეც ჩამოვუგდე სიტყვა, რაზედაც მომიგო, რომ ძალიან კმაყოფილია, ასეთი სათვალეები რომ მოდაშია. ისეთი ახლომხედველისთვის, როგორიც მე ვარ, რაც უფრო დიდია მინები მით უკეთესიო…

პ. ს. საინტერესო იქნება თბილისის სამარშრუტო ტაქსებზე, ასეთი ბლოგის გაკეთება. ან თბილისელ ტაქსისტებზე!!!

მარადისობის დასასრული

with 10 comments


ასეთი რამ, ხომ უნდა მოგაფიქრდეს ადამიანს – შენი მშობლიური ენის ნორმებზე თქვა უარი რომანტიული და ამავე დროს ლოგიკური წინააღმდეგობის გამო. მიუხედავად ექსტრა–უწიპუწი გემოსი ამ მესიჯში არის ის, რასაც ნამდვილი პოეზია ჰქვია, ყოველ შემთხვევაში მე ასე აღვიქვი.

Written by linguistuss

May 17, 2010 at 10:50 am

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 169 other followers